سورة محمد ( اربعون آية مكية ) ابى بن كعب از سيد عالم نقل كرده كه هر كه سوره محمد را تلاوة كند بر خداى تعالى واجب شود كه از انهار جنت او را آب دهند و ابو بصير از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه هر مؤمنى كه اين سوره را بخواند هرگز در دين خود شك نكند و از شرك محفوظ باشد و بعد از فوت او خداى تعالى هزار فرشته را بقبر او فرستد تا به روى نماز ميگذارند و ثواب او را به او ميدهند و در حين حشر تشييع او كنند تا او را نزد خداى بموقف امن حاضر سازند و نيز از آنحضرت مرويستكه هر كه ميخواهد كه حال ما و حال اعداى ما بداند بايد كه سوره محمد را تلاوت كند زيرا كه در او آيتى در شان ما و آيتى در شان اعداى ماست و ببايد دانست كه چون حق تعالى ختم سوره احقاف نمود بوعدهء كفار افتتاح اين سوره نيز نمود بتهديد فجار بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الَّذِينَ كَفَرُوا آنان كه نگرويدند بوحدانيت خدا و بنبوة رسول او وَ صَدُّوا و باز ايستادند و اعراض كردند عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ از راه خدا كه دين اسلام است داخل نشدند و اصلا به آن رغبت نكردند مراد شياطين قريش‌اند مانند أبو جهل و نضر و عتبه كه ضال و مضل بودند و غاوى و مغوى برواية مقاتل ايشان دوازده نفر بودند كه مردمان را منع ميكردند از ايمان آوردن و تصديق پيغمبر نمودن از ابن عباس مرويست كه مراد دو نفرند از مطعمان روز بدر كه از روى ريا و شهرت نه از براى قربة وصلهء رحم و فك اسيران و حفظ همسايگان ضيافة لشگريان مرعى داشتند يعنى اعمال ايشان را قبول ننمودند يا مراد اهل كتابند كه بر دين خود مصر بودند أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ باطل و نابود گرداند خداى كردارهاى ايشانرا . وَ الَّذِينَ آمَنُوا و آنان كه گرويدند به خدا و رسول از گروه قريش يا انصار يا مؤمنان وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و كردند كارهاى شايسته از طعام و صلهء ارحام و غير آن بخلوص نيت و محض قربة وَ آمَنُوا بِما نُزِّلَ عَلى مُحَمَّدٍ و گرويدند به آنچه فرستاده شده بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه پيغمبر حميده فعال ستوده خصالست كه آن قرآن معجز نظام است وَ هُوَ الْحَقُّ و قرآن راست و درست است مِنْ رَبِّهِمْ از نزد پروردگار ايشان و به جهت كمال حقيقت آنست كه هرگز قلم نسخ بر آن كشيده نشده كَفَّرَ بپوشاند خداى و درگذرد عَنْهُمْ از آنهائى كه متصف به اين صفاتند سَيِّئاتِهِمْ كردارهاى بد ايشان يعنى از سر گناهان ايشان درگذرد بجهة شرف ايشان و بوسيلهء توبه و انابه به حضرت سبحانه وَ أَصْلَحَ و بصلاح آورد